Letzione N.30
Torrare gràtzias

Maistra: Torrare gràtzias pro unu favore, mustrare ispantu e afetu sunt sas modalidades chi amus a intèndere in custu diàlogu chi serrat su cursu.

Lio: Bonas dies Marisa. A bi l'as fata a ti nde pesare!
Marisa: Bonas dies a bois puru. Eris note fia istraca morta! Mi so fulliada in su letu e mi so dormida luego.
Lio: Deo puru. No apo mancu allutu sa lughe. Giustu unu momentu pro mi nde bogare sos botinos.
Marisa: Però custu mangianu comente mi so ischidada apo tentu un'ispantu mannu.
Micheli: E ite lampu fiat.
Marisa: Una rosa bella frisca in sa mesighedda a suta de sa ventana!
Lio: Finas a tie? In s'aposentu meu puru bi fiat una rosa a subra de su cumò. Ma l'apo cuada! E sa tua billete tenias?
Marisa: Nono, pro ite sa tua lu teniat?
Lio: Perunu billete!
Micheli: Ant a èssere istados Chibudda e Pistocu!

Marisa e Lio: Micheli, tue ses istadu? Nara sa beridade!
Micheli: Eja, ma no l'apo fatu pro brulla. Bos cheria torrare gràtzias pro s'agiudu de eris.
Lio: Ah ite belligheddu!

Lughia: M'ant furadu sas rosas dae su giardinu! Disgratziados! Sas manos cancaradas! Segadas in truncu las cheriant! Ah, ma si mi nd'abbìgio chi est istadu bi las frundo deo sas manos!

Maistra: Augurende chi custu cursu bos siat istadu de agiudu, bos torro gràtzias pro s'atentzione e bos ammento chi si cherimus mantènnere bia sa limba nostra la depimus impreare: chistiona su sardu!