In sa mesa
Maistra: Amus a intèndere galu comente si saludat, ma in in manera prus formale e comente s'espressat ispantu e si faghent cumplimentos.
Giuanne: Salude a totus, benebènnida Marisa. E ite novas?
Marisa: Bene, gràtzias. E vostè?
Giuanne: Non b'at male, semper unu pagu impressidu comente a semper. E babbu e mama ite novas tenet?
Marisa: Bene issos puru, bos saludant meda.
Lughia: Nara·bi·lu chi unu de custos seros lis iseto a chenare.
Marisa: Bi lis apo a ammentare, ma penso chi s'ant a fàghere a intèndere a presse.
Lughia: Maridu meu, aporre su pratu pro praghere.
Giuanne: Bastat gasi, bastat gasi, passa a sos àteros como. E bonu apetitu a totus.
Lughia: Marisa, ses de gana bona?
Marisa: Mi praghent meda, ma pone·mi·nde bator o chimbe ebbia pro praghere.
Giuanne: Assora... bonu apetitu!
Lughia: A sa parte. Bonu apetitu.
Lio: Ite cosa ispantosa, mama. Sunt una meravìgia. Sos prus bonos de semper.
Lughia: Friscos, friscos mi'. Los apo fatos oe.
Micheli: Mama ammenta·ti chi m'as promìtidu sas seadas.
Giuanne: Non si faeddat cun sa buca prena!
Micheli: Mama ammenta·ti chi m'as promìtidu sas seadas.
Lughia: Deo già non mi nde so ismentigada e tue ti nd'ammentas de sas promissas tuas?
Lio: Iscummito chi no as ancora incomintzadu a fàghere sos còmpitos...
