Pregontare e saludare
Maistra: In custu diàlogu amus a bìdere comente si pregontat s'ora e a fàghere sa dispedida.
Lio: Oh pitzocos! Mi paret chi s'est faghende unu pagu tardu. It'ora est?
Luca: No l'isco. Non tèngio rellògiu.
Mateu: Oh conca de chibudda! Abbàida cussu diàulu de telefoneddu chi tenes semper in manos...
Luca: Tzessu... est mesudie e mesu! Est pro cussu chi intendia unu tzertu apetitu. Tenia giustu gana de mi papare unu biculeddu de pistocu...
Lio: Tzessu... giai seis acontzos totus duos. Ale' ca andamus... Gràtzias medas pro sa cumpangia, ma depimus andare ca a s'una depimus èssere in domo pro gustare. Babbu est puntale meda e non nde cheret intèndere de iscusas.
Luca: Ite faghides a borta de die?
Lio: Boh, penso chi amus a essire. No amus organizadu nudda. Mancari nos podimus iscambiare carchi messàgiu. Adiosu!
Mateu: In bonora.
Luca: A nos bìdere!
Marisa: A mègius bìdere.